Iets maf

Een nieuwe tas, ofzo? 

Helemaal niet! Het is een mof. Hier bij ons is het een redelijk nutteloos voorwerp maar voor een verblijf van 2 maanden in het hoge noorden kan het wel eens van pas komen. En zeker voor iemand die niet graag handschoenen draagt ;-).

Om de mof toch iets praktischer te maken zit er vooraan en achteraan een verborgen zakje in (op dezelfde wijze als hier). Net genoeg plek voor wat geld, papieren en een gsm. Meer heb je niet echt nodig om lange, lange wandelingen te maken. De sakosj mag thuis blijven.

Het ding in 1 keer genaaid en gekeerd krijgen bleek iets meer dan een kleine uitdaging te zijn (maar dat is net zo tof!). De mof bestaat uit 1 laag (rode) stof, 1 laag Vlieseline en 3 lagen fleece. Achteraf heb ik er met de hand nog een zachte laag wol in genaaid. Om het geheel winddicht te maken zit er links en rechts een verzonken boordband in, met een zachte rekker om het wat toe te trekken. Eens je je handen en een stukje van je mouw er hebt ingestopt kan er ook geen wind meer in. Warm!

Ik wens de nieuwe eigenaar een prettige reis. Je zit in m'n hart, meis! Kom gezond en wel en vol nieuwe energie terug. Dikke knuffel.

stof en fleece: Pauli

patroon: eigen ontwerp, met deze prachtige versie als inspiratie

Back to basics, deel 2

Back to Basics nummer twee en drie. De roze stof hierboven kocht ik op een stoffenspektakel voor "tweed", het zou dus wol moeten zijn. Het is alleszins heel mooie stof waar kleine groene, felblauwe, rode, ... spikkeltjes in verweven zitten. Eigenaardig genoeg begint ze enorm hard naar benzine te ruiken als je ze strijkt, zelfs als het strijkijzer maar lauw is. Wellicht zit er dus nog iets anders dan wol in maar wat is het? Ik vind er geen verklaring voor. Iemand die het wel weet?
Om de rits makkelijker te kunnen openen, naaide ik er twee knoopjes op. Het is eens iets anders dan een lusje en het is nog handig ook.

De tas hieronder is gemaakt uit een synthetische stof. Het lijkt op diolen maar het is luchtiger en het stretcht ook heel hard in beide richtingen (met de draad mee en recht op de draad). De lap kreeg ik van Riet die er niets mee kon doen. Huh? Ik dacht nochtans instant "tas", raar hè.
Stretchstof is voor dit model niet echt aangewezen dus streek ik er langs de achterkant Vlieseline H640 op en plakkatoen op de randen aan de paspel en de rits. Dat maakt dat de stof even makkelijk te verwerken is als een gewoon (zij het iets dikker) katoentje en de tas blijft in z'n geheel ook perfect in vorm. De H640 omdat ik daar graag mee werk maar er bestaan ook andere, en dunne, Vlieselines om stretchstoffen minder of helemaal niet meer elastisch te maken.

Naaivoet 5 is standaard bijgeleverd bij de Bernina Aurora 430 en je gebruikt hem voor blinde zomen. Ik gebruik hem tegenwoordig om paspel te doorstikken. Veel makkelijker dan een gewone ritsvoet of een blinderitsvoet en het levert gegarandeerd een proper resultaat op.

Back to basics

Tassen maken, dat is gewoon wat me het meest amuseert. De laatste tijd liefst ook zo simpel mogelijk. Deze tas is niet meer dan een paar lijnen maar in al haar eenvoud maakt ze me heel blij. Dit is een versie met een magneetknoop en een ruime binnenzak met een ritssluiting. Twee andere versies met verzonken rits ipv magneetknoop zijn ook al klaar en een 4de tas is in de maak. Bandwerk, ik ben er nu zo aan gewend, hè.



Staand ziet de tas er heel anders uit dan over de schouder (en zo zonder levende paspop is dat moeilijk om duidelijk te maken, helaas). Ik experimenteer nog wat met de lengte van de schouderband want ook dat maakt veel verschil over de schouder.




Afmetingen afgewerkt: 20cm breed onderaan, 12cm diep, 30cm hoog
Stof: 100% katoen, print Sugar Pop by Liz Scott for Moda Fabrics
Volumevoering: H640
Model: enkel rechte lappen stof, twee voorzakjes, binnenzak met ritssluiting, open binnenzakjes, paspel

1, 2, 3, 4 weekender

Iets "lelijk" dus. Wel, het valt nogal mee, om "lelijk" te zijn. Vrijdag werd het promotiemateriaal voor onze nieuwe campagne geleverd. Daarbij ook 10.000 badges die (in 4 verdeeld) elke week van locatie verhuizen. Iemand met gezond verstand gaat dan 4 stevige plastic boxen kopen maar ik dacht "Een simpel ritstasje in't groot, dat is toch op 1-2-3 klaar!". Op zo'n moment is het spijtig dat ik op vrijdag alleen in ons bureau zit. Geen collega die zegt "Och gij, daar gaat ge dit weekend toch uw tijd niet aan spenderen!", dus sprong ik nog snel in de Kringloopwinkel binnen en kocht er twee gordijnen en 3 afgedankte plastic rugzakken waar ik de ritsen uit tornde. Alles samen: 7 euro.

Ritsen recupereren is een recyclage-goed-idee, zeker die grote en stevige soort. Een klein ritstasje maken is eenvoudig. Een grote ritstas (stof: 51x54cm) is even simpel, het duurt alleen een beetje langer, zeker als je er ineens meerdere maakt.

En zo stonden er maandagochtend op kantoor 4 tassen klaar. Samen had het nog wel iets. 't Was alleszins niet lelijk maar dan zwijgen we wel over het slordige stikwerk (wat voor één keer echt niet belangrijk is).

Probeer dit nu eens in een mooi stofje, deftig afgewerkt met een bijpassende rits. Hmm, ik moet beslist nog eens herbeginnen.

Enneh... oooh, daar schuilt blijkbaar een geweldig uitzicht achter...













Jaja!













... als de zon schijnt.

Echt lelijk zijn deze kleinere tasjes met niet-bijpassende ritsen. Die groen/blauwe stof was ooit een kleed (ahum!). Functioneel zijn ze wel, meer moest dat deze keer niet zijn.

En tijdens de blogvakantie?

... maakte ik een Amsterdamtas, die ging naar Amerika:


... een Buttercup met een rits, die ging ook naar Amerika:


... een 90minuten strandzak, die werd een cadeautas voor een paar rollerblades


... een Piekeboe en een ritstasje, die werden geruild met Miss Stik voor twee mooie stoffen


... een pamperzakje voor Sien


... twee Noodlehead-rugzakjes met knoopjes onderaan, die vertrokken richting Frankrijk


... en een knikkerzakje dat gewoon in België bleef

Groen met gele stippen

Gemaakt uit wat overbleef van deze en ook goed om een strijkplankje mee te overtrekken.




UPDATE 20 mei: Ik kreeg de vraag of ik een "gebruikt" hoeslaken verknipte. Voor alle duidelijkheid: het laken kwam rechtstreeks uit de verpakking en werd dus nooit gebruikt ;-).

De seventies-Menina

Een gordijn dat voor het raam hing toen ik nog een luier droeg. Niet mijn gordijn, wel een een koopje op de retrodag in de Kringloopwinkel in 2010. Deze Menina is er gekomen omdat ik de Iza-clutch nooit heb afgewerkt... nu ik eraan denk... daar zou ik nog eens werk van moeten maken.

de foto's werden al enkele maanden geleden gemaakt, op een donkere en koude dag, 't is eraan te zien, jammer...

paars/paars/blauw/paars/paars/roze/paars

De prinses, de erwt en de prins

Het verhaaltje

Afgelopen zaterdag mocht Stig naar z'n eerste verjaardagsfeestje en ik wilde zelf iets maken om mee te geven. Het werd een "Prinses op de erwt"-set. Het werden er zelfs 3 in 1 keer, cadeautjes voor later. So far, so good... en toen kreeg het arme schaap (Stig dus) roodvonk. Baaibaai feestje :-(.

De prinses op de erwt

Het zat al in m'n hoofd sinds ik het bij SouleMama had gezien. 't Is ook erg gemakkelijk om te maken, je moet enkel rechtdoor kunnen stikken en hier en daar een truukje gebruiken. Bv. je stikvoet zo vast mogelijk zetten als je de dekentjes zigzagt op de randjes, dan ontstaan er golfjes. En zie ne keer, dat groene dekentje, zo'n schoon en fijn breiwerk... gekocht aan de lopende meter bij Le Chien Vert (ik kan toch niet breien, haha).

De matrasjes zijn gemaakt van katoenen stoffen. Binnenin zit Vlieseline H280, een volumineuze naaibare tussenvoering, niet vast te strijken (plakt dus niet) maar gewoon mee instikken in de naad. Ook wel gebruikt in winterjassen en hier dus als matrassenvulling.

Ik heb 4 avonden gewerkt aan 3 sets. De laatste avond moest ik nog 3 tassen maken om elke set in op te bergen. M.a.w. die 3 tassen moesten elk op max. 90 minuten klaar zijn én gepersonaliseerd. Dat ging zelfs vlot op 60 minuten. De mega-snelle-tassen zijn gemaakt uit een dikke wolvilt. Er zit geen voering in en de tas moet niet binnenste-buiten worden gekeerd. Wolvilt is nogal stoffig als je het knipt maar het rafelt niet. Met tas-en-al weegt 1 setje exact 310 gram. Héél weinig, dus het tasje is zeker stevig genoeg.

En gelieve niet in te zoemen op het sjorwerk aan de ladders. Ik ben (over)duidelijk nooit bij de Chiro geweest.

De Flip-Flop-Pop

De prinses... ik zag het niet meteen zitten om ook nog eens 3 echte prinsessen-popjes te maken dus zocht ik een alternatief. Héél toevallig vond ik het boek "De prinses zonder koninkrijk". Het heeft niets te maken met "De prinses op de erwt" maar er stond wel een echte sprookjesprinses in. Nog meer toeval, er bleek een recto-verso tekening in te staan van een prinses met open ogen en eentje met gesloten ogen. Joehoee (sprong in de lucht)! Ideaal voor een flip-flop-pop. In één moeite heb ik dan ook maar de prins gekopieerd. Ok, het mag in feite niet maar het zijn ook maar cadeautjes. 't Is geen commerce, hè.

De tekeningen werden gescand en geprint op transferpapier, dan op een bleke katoen gestreken en dan werd er nog eens Fast2Fuse tussengestreken. Daarna werd alles rondomrond geknipt en gezigzagd. (NIET NADOEN! Het was prutsen, ik moet nog eens een simpelere manier uitdokteren.)
Voilà, met haar ogen open kan ze met de prins dansen, met haar ogen toe slaapt ze. Tenzij het echt héél romantisch wordt, dan is het net andersom.

Inspiratie voor meer "Prinsesjes op de erwt"
- SouleMama
- Stitch/Craft (met handleiding voor de matrassen)
- Stitch/Craft
- Make it perfect
- Sewing in No Mans Land (met handleiding voor het popje)
- Angry Chicken
- Tollipop

In't groot: leuk idee!

De erwten: pdf-file voor de peultjes, de erwten zelf maak je met speciale vilt-wol (Banier), een plukje wol tussen je handpalmen draaien (en stevig aandrukken tegelijkertijd) met vloeibare zeep vermengd. Wel dikke erwten maken, van het soort dat niet kan verdwijnen in een kleuterneusje (hè, Alejandro ;-)).

Het boek: De prinses zonder koninkrijk